ساختمان مسکونی سپینود | استودیو سدروس
موقعیت: ایران، تهران
معمار: محمدمهدی سعیدی
تیم طراحی: دنیا فرقانی ، مهسا معصوم زاده، میلاد یزدآبادی
طراحی و معماری: داخلی استودیو سِدروس
اجرا: استودیو سِدروس
مساحت زمین: ۴۵۳ مترمربع
مساحت زیربنا: ۲۵۱۵۰ مترمربع
سال آغاز پروژه: ۱۳۹۷
سال اتمام پروژه: ۱۳۹۹
عکس: استودیو دید
![](https://isoarch.ir/wp-content/uploads/2022/02/ساختمان-مسکونی-سپینوداستودیو-سدروس-جامعه-معماران-ایران-ایزوآرک-18.jpg)
زمین پروژه ی حاضر به دلایل مختلف زیر دارای موقعیت ویژه ای بود:
_ همجواری زمین با کوه های شمال تهران و وسعت چشمانداز به آن ها
_ شیب زیاد زمین در طول آن که امکان حذف رمپ پارکینگها را فراهم میآورد؛ به علاوه با توجه به این که طبقات اول به بالا در سطح مرتفع تری نسبت به ساختمان روبرو قرار گرفته و از موقعیت طبقه ی حاضر گستره ی وسیعی از چشم انداز قابل ملاحظه می باشد.
_ موقعیت قرارگیری زمین در نبش تقاطع، نورگیری از دو جبهه ی جنوب و شرق را ممکن ساخته است.
همانطور که می دانید کوه های موجود در شمال تهران به عنوان میراث طبیعی و مناظر هویت بخش شهر محسوب می شوند. در وضعیت حاضر که متاسفانه ضوابط ساخت و ساز حامی حفظ این میراث به طور کامل نیست و دست اندازی های متعددی را بر پیکره و منظر شهر ایجاد می نماید، موجب سنگین تر شدن مسئولیت معماران و سازندگان جهت به حداقل رساندن این فرایند آسیبزا شده است. در پروژه ی حاضر نیز چنین می باشد و طراح آن سعی بر این داشته تا طرحش را در کمال سادگی، وقار و ظرافت های اجرایی بیان نموده تا اثرش در رابطه با پس زمینهی کوهستانی اش متواضع شده و با وجود محدودیت های موجود، حداقل میزان آسیب را به آن وارد کند. انتخاب رنگ و متریال به کار رفته در بنا (چوب و سنگ) به گونه ای انتخاب شد تا در فصل زمستان در پس زمینه ترکیب شود.
موقعیت قرارگیری ساختمان در نبش تقاطع باعث شده تا کل حجم بنا دیده شود. در طراحی فرم بنا هر طبقه شبیه به فرم جعبه ای می باشد که پوسته ای بتنی با ضخامت ۱۵ سانتی متر آن را در بر می گیرد. پوسته ی موجود در طبقات اول، سوم و پنجم به ارتفاع یک طبقه و در باقی طبقات با ارتفاع دو برابر، دو طبقه را پوشش می دهد. این پوسته در طبقات یک و سه می چرخد. میزان چرخش آن با چرخش ضلع جنوبی زمین برابر است. این موضوع افزون بر این که تنوع و هماهنگی شکلی در حجم ساختمان ایجاد می کند، موجب ایجاد تراس هایی در ابعاد بزرگ تر شده و دیدهای متفاوتی در دو طبقه به وجود میآورد. جهت مشاهده ی پوسته ی بتنی و در راستای سبک تر دیده شدن ساختمان، طراحان جانپناه شیشه ای قرار داده که عقب نشسته است.
طراح جهت حداکثر میزان بهره مندی از نور طبیعی روز در طراحی پلان ها، کاربری هایی که نیازمند نور طبیعی نبودهاند در مرکز و قسمت غرب و شمال ساختمان جانمایی کرد. ایده ی جعبه و صفحات سیال در فضای داخل نیز به کار رفته است. رویکرد طراحی در فضای داخلی بر میزان سادگی، ظرافت تاکید می کند. در فضای داخلی واحدها، اتاق ها مملو از نور شرق شده و سالن نشیمن، آشپزخانه و سالن پذیرایی از نور جنوب و مهم تر از همه منظره ی زیبای بیرون بهره می برند. در مورد نورپردازی مصنوعی باید گفت که عمدتا شامل نورهایی خطی بوده که در هماهنگی با عملکرد ساختمان طراحی شدند. اگر به تصاوی دقت کرده باشید، در فضای داخلی تضاد رنگی تیره و روشن استفاده شده است. وجود این گونه تضاد به تفکیک فضاها و القای حس حرکت از یک فضا به فضای دیگر کمک می کند. در سایر بخش ها مانند سالن نشیمن و اتاق های خواب بدنه ها تا حدامکان خنثی و بدون تزئینات بوده که امکان استفاده از طیف وسیع مبلمان را به کاربر فضا می دهد.