ساختمان سعادت آباد | محسن کاظمیان فرد

طراحی و معماری ساختمان ۷ طبقه که دو طبقه آن زیر زمین می باشد به استودیو واگذار شد. بدین ترتیب، طراحان باید نما و پلان های ساختمان را به گونه ای طراحی کنند تا بتوانند ارتباط قوی و ناگسستنی میان فضای داخلی و خارجی ایجاد کنند. مالک از طراح می خواست تا علی رقم حفظ حریم خصوصی یک فضای داخلی با دید باز  داشته باشد. بنابراین، این موضوع نقش مهمی در روند طراحی نمای داخلی داشت.

در این نوع پروژه ها، تعریف مرزها نه تنها شکل بیرونی ساختمان را شکل می دهد، بلکه ارتباط میان فضای داخلی و خارجی را نیز تعریف می کند. در قرن اخیر برخی کلان شهرها به طرزی غلط گسترده شده اند به گونه ای که مرز ساختمان های مسکونی را محدود کرده اند و ادغام فضای داخلی و خارجی را نیز از بین برده اند. بنابراین در اکثر ساختمان ها اتصال مناطق داخلی و خارجی محدود به بازه های کوچک روی پوسته های بیرونی ساختمان هاست.  وظیفه عمده آن نیز ورود نور به فضای داخلی و عدم دید فضای داخلی از بیرون ساختمان می باشد.

در فصل زمستان پوسته پر منفذ اجازه می دهد تا نور به فضای داخلی بتابد و نور و سایه ملایمی را ایجاد می کند که نه تنها فضا را روشن بلکه گرم تر می کند. از طرفی دیگر نیز در فصل تابستان برای صرفه جویی در مصرف انرژی مانع ورود نور شدید خورشید به داخل می شود و فقط اجازه می دهد تا نور فضا را روشن سازد. در نتیجه این پروژه می تواند یک ایده عملی برای ساختمان های شهری مشابه در شهر تهران باشد.